Tijdens Placemaking Week Europe 2025 in Reggio Emilia heeft Agustín Martínez Caram de workshop Promptare! Imagine, prompt, vote mede ontwikkeld en begeleid: een hybride co-creatietoolkit in workshopvorm. In dit interactieve format onderzochten burgers, ontwerpers en beleidsstakeholders hoe door AI ondersteunde co-creatie kan bijdragen aan het vormgeven van de toekomst van de publieke ruimte.
Promptare is een hybride participatie-instrument dat fysieke werkvormen (kaarten, werkbladen, groepsgesprekken) combineert met digitale input via QR-codes en door AI gegenereerde beelden. Deelnemers werkten met specifieke locaties in Reggio Emilia en werden uitgenodigd deze opnieuw te verbeelden vanuit verschillende maatschappelijke perspectieven, waaronder toegankelijkheid, zorg, veiligheid, klimaatadaptatie en dagelijks gebruik.
De workshop werd ontwikkeld in samenwerking met startup PublicTwin en sluit aan bij Agustíns bredere onderzoek naar AI- en datageletterdheid binnen participatieve omgevingen. In plaats van AI te benaderen als een louter technisch instrument, maakt Promptare zichtbaar hoe technologie actief het gesprek, de verbeelding en besluitvorming rondom de publieke ruimte mede vormgeeft.
Van co-creatie naar beleidsrelevante inzichten
Tijdens de sessie werkten deelnemers met een set promptkaarten die speciaal voor Promptare zijn ontwikkeld. Geïnspireerd door Brian Eno en Peter Schmidt’s Oblique Strategies introduceerden deze kaarten korte instructies, beperkingen of perspectiefverschuivingen die richting gaven aan hoe deelnemers plekken beschreven en prompts formuleerden. In plaats van deelnemers direct te vragen om “ontwerpen” te maken, hielpen de kaarten om de verbeelding te openen, alternatieve gezichtspunten te stimuleren en de drempel tot het werken met AI-systemen te verlagen.
Door de manier waarop prompts worden opgebouwd te structureren — zonder inhoud voor te schrijven — maakten de kaarten zichtbaar hoe kleine veranderingen in taal, framing of perspectief een grote invloed kunnen hebben op door AI gegenereerde uitkomsten in civiele contexten.
Voor gemeenten en beleidsstakeholders levert deze aanpak inzicht in:
- hoe burgers omgaan met AI-gegenereerde voorstellen;
- welke thema’s spontaan naar voren komen wanneer mensen vrij worden uitgenodigd om te verbeelden;
- hoe laagdrempelige, creatieve formats inclusieve participatie kunnen ondersteunen.
De nadruk lag niet op het produceren van één “beste” ontwerpoplossing, maar op het collectieve leerproces: hoe mensen samen betekenis geven aan data, beelden en algoritmische output, en hoe zulke processen participatieve beleidspraktijken kunnen informeren.
Van participatie naar beleefde omgevingen
Binnen Healthy Living as a Service staat de vraag centraal hoe digitale tools kunnen bijdragen aan gezonde, inclusieve en leefbare omgevingen. Promptare laat in de praktijk zien dat digitale participatie meer kan zijn dan alleen dataverzameling — het kan ook functioneren als een proces van leren en bewustwording voor zowel burgers als professionals.
Door AI op een speelse en transparante manier te introduceren:
- wordt technologische complexiteit beter begrijpelijk;
- ontwikkelen deelnemers een sterker gevoel van handelingsvermogen en eigenaarschap;
- worden participatieprocessen toegankelijker voor diverse doelgroepen.
Promptare functioneert daarmee als een micro-lab: een kleinschalige onderzoeksomgeving waarin nieuwe vormen van digitale participatie worden getest in relatie tot collectieve zorg voor de leefomgeving.
Uiteindelijk laat Promptare zien hoe het benutten van de kracht van artistieke verbeelding de kloof kan overbruggen tussen complexe technologie en de geleefde ervaring van onze gemeenschappen. De ervaringen uit Reggio Emilia vormen de basis voor de verdere ontwikkeling van Promptare als een reproduceerbare toolkit voor gemeenten, onderwijsinstellingen en participatieve projecten, binnen en buiten Healthy Living as a Service.
